Daag dikke witte ….…rust zacht..

 Bijna 14,5 jaar was je bij me.                                                                                                                                                                 Je was mijn eigewijsje, als je geen zin had, deed je het gewoon niet.                                                                                                         Je ging elke week met me mee, overal naar toe, naar de hondensport,naar de motorcross, en wandelen…..                                                Helaas het is afgelopen.                                                                                                                                                                        Ik dacht dat je het nog wel ff vol zou houden, dat het zo snel ging had ik geen erg in.                                                                                 Ik kon je echt niet eerder laten gaan, je had wel bulten, maar die maakte                                                                                                   ik gewoon schoon, kneep ze uit en deed er gaasjes op… maakte me allemaal niks uit.                                                                                Maar omdat je bulten had, daarom kon ik je toch niet in laten slapen.                                                                                                        En omdat je je poep en plas niet meer ophield…. nou en……                                                                                                                     Je had geen pijn…dat vond ik het belangrijkste.                                                                                                                                      Je liep nog steeds heel onze wei rond, waar je lekker rond snuffelde.                                                                                                      Elke dag lag je nog lekker op het gras, lekker in het zonnetje..                                                                                                                 Als ik die beslissing een week geleden had genomen, had ik zeker een schuldgevoel gehad…

 Maar 3 dagen geleden kon je bijna niet meer op staan, je kreeg dikke poten van de vocht en je had diaree.                                                    Ik dacht ik kijk het nog even af tot het einde van de maand,                                                                                                                  maar het ging zo snel, dat het beter was dat ik zo snel mogelijk afscheid van je nam. 

Dit verdien je niet, je was altijd zo statig en waardig.

 Vanmorgen heb ik nog drie kwartier bij je gelegen.                                                                                                                                 Ik knuffelde je… je was heel rustig… in eens likte je me in mijn gezicht,                                                                                                       ik zag aan je dat je niet meer wilde, en dat je tegen me wilde zeggen,                                                                                                      het is goed zo, ……….en je hoeft nu geen schuldgevoel meer te hebben… laat me maar gaan….

 Witte, slaap maar lekker, je hebt het verdiend,                                                                                                                                      Je bent mijn beste maatje geweest…. en nog.. .zul je altijd blijven, je krijgt een mooi plekje hier binnen..                                                        ik vergeet je niet, bedankt voor alles………

 Jou vrouwtje, Monique…….